بعضی وقتا با خودم می گم "خدا بگم چی کار کنه اونی رو که پول رو اختراع کرد." ولی انصافا بی خود می گم. چون یاد اون کارتونه می افتم که ماجرای اختراع پول رو نشون می داد و یادم می افته که چقدر برای اون مرده سخت بود تهیه اونی که می خواد. اون وقت می گم: " . . . " نمی دونم چی بگم.

ولی من دوست دارم از پولم لذت ببرم. زیاد اهل قایم کردن پول نیستم. مختصر، برای مبادا. دوست دارم از پولم "تا زنده هستم" لذت ببرم. اونی رو که می خوام بخرم (به فتح خ) اونی رو که می خوام بخورم، اونی رو که می خوام بخرم و بپوشم. کسی کاری به کارم هم نداشته باشه.

همسری دارم دست و دل باز و به قول معروف لارژ. اما تو بعضی چیزا الکی گیر میده. البته یه مقداری بر می گرده به تربیت خانوادگی. در هر صورت، حالا آقای مهربون بیا و در این زمینه کوتاه بیا.

آخه من درکش نمی کنم. منظورش رو نمی فهمم. هضمش برام ثقیله!

چرا؟ به شما که نمی خوام فشار بیارم. برا چی فشار روحی؟؟!!

چی بگم!! دوست دارم لذت ببرم. شایدم بر می گرده به اون حرفش که گفت من منزوی شدم؟! دوست دارم خودم با خودم کیف کنم؟! نمی دونم. چی بگم؟!!

پول؟؟!! نه!!